กรมควบคุมโรค ขอผู้มีอาการต้องสงสัย ‘ฝีดาษวานร’ ให้แยกตัวจากผู้อื่น-เข้ารับการตรวจ
กรมควบคุมโรค เผย ‘ฝีดาษวานร’ อาการแสดงได้หลากหลาย ยัน สายพันธุ์ที่พบในไทยยังเป็นสายพันธุ์เดิม ขอผู้มีอาการต้องสงสัยให้แยกตัวจากผู้อื่น-หลีกเลี่ยงการสัมผัสใกล้ชิด พร้อมเข้ารับการตรวจ
วันนี้ (9 พ.ย. 69) นพ.มณเฑียร คณาสวัสดิ์ อธิบดีกรมควบคุมโรค กล่าวว่า โรคฝีดาษวานรแสดงอาการได้หลากหลาย ขึ้นกับตำแหน่งของรอยโรค อาจพบผื่น ตุ่ม หรือแผล บริเวณผิวหนังและเยื่อบุต่าง ๆ เช่น อวัยวะเพศ ทวารหนัก ช่องปาก ใบหน้า แขน ขา รวมถึงบริเวณเยื่อบุอ่อน ร่วมกับมีอาการเจ็บบริเวณรอยโรค อาจมีอาการไข้ เจ็บคอ เจ็บบริเวณทวารหนัก หรือมีอาการอักเสบของเยื่อบุ ซึ่งอาจคล้ายโรคติดเชื้อทางเดินหายใจ หรือทอนซิลอักเสบ
ที่ผ่านมาพบสายพันธุ์ Clade IIb เป็นสายพันธุ์หลักที่ระบาด ซึ่งช่วงกลางปี 2569 เริ่มตรวจพบสายพันธุ์ Clade Ib เพิ่มมากขึ้น และกลายเป็นสายพันธุ์หลักในประเทศ โดยสายพันธุ์นี้มีอัตราการเสียชีวิตน้อยกว่าร้อยละ 0.5 แต่หากได้รับเชื้ออาจก่อให้เกิดอาการแสดงของโรคที่ชัดเจน โดยเฉพาะในผู้ที่มีภูมิคุ้มกันต่ำ หรือผู้ที่มีโรคร่วมแล้วไม่ได้เข้ารับการรักษาหรือทานยาอย่างต่อเนื่องอาจทำให้โรครุนแรงขึ้นหรือเกิดภาวะแทรกซ้อนได้
ทั้งนี้ ได้รับรายงานผู้ป่วยสายพันธุ์นี้ได้แบบกระจายในจังหวัดใหญ่ จังหวัดที่เป็นแหล่งท่องเที่ยว หรือประชากรหนาแน่น และยังพบประปรายตามแต่ละพื้นที่ ยังไม่พบสัญญาณการแพร่ระบาดเป็นวงกว้างภายในกลุ่มประชากร ผู้ป่วยส่วนใหญ่เป็นเพศชาย อายุ 18–49 ปี
ด้าน นพ.นิติ เหตานุรักษ์ รองอธิบดีกรมควบคุมโรค กล่าวเพิ่มเติมว่า โรคฝีดาษวานรสามารถแพร่กระจายผ่านการสัมผัสใกล้ชิดกับผู้ติดเชื้อ โดยเฉพาะการสัมผัสโดยตรงกับผื่น ตุ่มน้ำ ตุ่มหนอง หรือรอยโรคบริเวณผิวหนัง รวมถึงการมีสัมผัสแนบแน่นทางเพศสัมพันธ์ อาจเกิดขึ้นได้จากการใช้เครื่องใช้ เช่น เสื้อผ้า หรือผ้าเช็ดตัวที่ปนเปื้อนสารคัดหลั่งของผู้ป่วย หรือการสัมผัสละอองฝอยจากการหายใจในกรณีที่อยู่ใกล้ชิดกันเป็นเวลานานมาก ๆ
ผู้ที่มีอาการสงสัย และอยู่ระหว่างรอเข้ารับการตรวจ ควรแยกตัวจากผู้อื่น หลีกเลี่ยงการสัมผัสใกล้ชิดและการมีเพศสัมพันธ์ ปกคลุมรอยโรคให้มิดชิด ล้างมือด้วยสบู่หรือแอลกอฮอล์ 70% สวมหน้ากากอนามัยที่กระชับใบหน้าตลอดเวลา
ผู้ป่วยที่ได้รับการยืนยันว่าเป็นโรคฝีดาษวานร ไม่จำเป็นต้องเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลทุกราย แพทย์จะพิจารณาจากอาการ ความเสี่ยง และความพร้อมในการแยกตัวที่บ้าน โดยผู้ป่วยควรแยกตัว งดการเดินทาง แยกใช้ภาชนะและเครื่องใช้ส่วนตัว ทำความสะอาดเครื่องนุ่งห่มและสิ่งของเครื่องใช้ พร้อมปฏิบัติตามคำแนะนำของแพทย์อย่างเคร่งครัดจนกว่ารอยโรคทั้งหมดจะหาย สะเก็ดหลุด และมีผิวหนังใหม่ปกคลุม รวมถึงรอยโรคบริเวณเยื่อบุหายแล้ว
