POLITICS

’ศุภจี‘ แจง เปิดตลาดสินค้าสหรัฐฯ ไม่ได้แปลว่าไทยเสียเปรียบ ชี้เป็นหลักการเดียวกับ FTA

’ศุภจี‘ แจง เปิดตลาดสินค้าสหรัฐฯ ไม่ได้แปลว่าไทยเสียเปรียบ ชี้เป็นหลักการเดียวกับ FTA ที่ทำแล้ว 24 ประเทศ ย้ำคำนึงผลกระทบเกษตรกร-ผู้ผลิตในประเทศ

วันนี้ (18 พ.ย. 69) นางศุภจี สุธรรมพันธุ์ รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ โพสต์ข้อความผ่านเพจเฟซบุ๊กส่วนตัว ภายหลัง มีการลงนามแถลงการณ์ร่วมว่าด้วยความตกลงการค้าต่างตอบแทนระหว่างไทยกับสหรัฐอเมริกา (Joint Statement on ART) ว่า เมื่อวานนี้มีข่าวที่น่ายินดีเกี่ยวกับความคืบหน้าการเจรจาการค้าระหว่างไทยกับสหรัฐฯ หลังจากนายกรัฐมนตรีและประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ได้ร่วมลงนามในแถลงการณ์ร่วม (Joint Statement) เพื่อยืนยันว่าทั้งสองประเทศสามารถบรรลุข้อสรุปในสาระสำคัญของการเจรจาความตกลงการค้าต่างตอบแทน (ART) ได้แล้ว

นางศุภจี ระบุต่อว่า ความคืบหน้าครั้งนี้มีความสำคัญต่อประเทศไทย เนื่องจากสหรัฐฯ เป็นตลาดส่งออกอันดับ 1 ของไทย โดยในปี 2568 ไทยส่งออกสินค้าไปยังสหรัฐฯ มูลค่าสูงถึง 2.37 ล้านล้านบาท และมีการจ้างงานในประเทศที่เชื่อมโยงกับตลาดดังกล่าวประมาณ 1.25 ล้านคน การเจรจาครั้งนี้จึงมีเป้าหมายสำคัญเพื่อรักษาความสามารถในการแข่งขันของสินค้าไทยในตลาดสหรัฐฯ ซึ่งเกี่ยวข้องกับทั้งรายได้ของผู้ประกอบการและการจ้างงานของคนไทยจำนวนมาก

ขณะเดียวกัน ภายหลังมีการเผยแพร่ข่าวการลงนามแถลงการณ์ร่วม พบว่า มีหลายฝ่ายให้ความสนใจและตั้งคำถามเกี่ยวกับรายละเอียดของความตกลง โดยเฉพาะประเด็นการเปิดตลาดให้สินค้าสหรัฐฯ จึงขอใช้โอกาสนี้ชี้แจงข้อมูลเพิ่มเติมเพื่อสร้างความเข้าใจที่ถูกต้อง

นางศุภจี ระบุต่อว่า ก่อนอื่นต้องทำความเข้าใจว่า การลงนามครั้งนี้ยังไม่ใช่การลงนามในความตกลง ART ฉบับสมบูรณ์ แต่เป็นการยืนยันว่าทั้งสองประเทศสามารถเจรจาจนได้ข้อสรุปในสาระสำคัญแล้ว ซึ่งถือเป็นความคืบหน้าอีกขั้นหนึ่งของกระบวนการเจรจาที่ดำเนินมาตั้งแต่ปี 2568

สำหรับรายละเอียดที่ประธานาธิบดีทรัมป์กล่าวถึง ทั้งเรื่องการเปิดตลาดสินค้าและการซื้อสินค้าเกษตรจากสหรัฐฯ มูลค่า 2,600 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ซึ่งในความเป็นจริงยังมีการจัดซื้อพลังงานและเครื่องบินด้วย) ล้วนเป็นประเด็นที่อยู่ในกรอบการเจรจามาตั้งแต่รัฐบาลชุดก่อน เมื่อเดือนกรกฎาคม 2568 โดยกรอบการเจรจาดังกล่าวมีส่วนสำคัญที่ทำให้ไทยได้รับการปรับลดอัตราภาษีตอบโต้จากเดิม 36% เหลือ 19% และมีการประกาศกรอบความตกลงร่วมกันต่อสาธารณะเมื่อเดือนตุลาคม 2568 ดังนั้น ประเด็นเหล่านี้จึงไม่ใช่ข้อเรียกร้องใหม่ที่เพิ่งเกิดขึ้นจากการลงนามในครั้งนี้

ส่วนคำถามว่าการเปิดตลาดให้สินค้าสหรัฐฯ หมายความว่าไทยเสียเปรียบหรือไม่นั้น ต้องอธิบายว่าการเปิดตลาดเป็นเรื่องปกติของการเจรจาการค้าระหว่างประเทศ เช่นเดียวกับความตกลงการค้าเสรี (FTA) ที่ไทยได้จัดทำกับประเทศต่าง ๆ มาแล้ว 24 ประเทศ อาทิ ประเทศสมาชิกอาเซียนทั้ง 10 ประเทศ กลุ่มประเทศ EFTA และภูฏาน ซึ่งสินค้าจากประเทศเหล่านี้ได้รับสิทธิประโยชน์ทางภาษีในการเข้าสู่ตลาดไทยอยู่แล้ว

ดังนั้น การเปิดตลาดให้สหรัฐฯ จึงเป็นการเพิ่มโอกาสให้สินค้าจากสหรัฐฯ สามารถเข้ามาแข่งขันในตลาดไทยได้เช่นเดียวกับสินค้าจากประเทศที่ไทยมีความตกลงการค้าเสรีอยู่แล้ว โดยการเปิดตลาดระหว่างกันมีเป้าหมายเพื่อเพิ่มโอกาสทางการค้าและสร้างประโยชน์ให้แก่เศรษฐกิจของทั้งสองฝ่าย

ในมุมของประเทศไทย การเปิดตลาดจะช่วยให้ผู้บริโภคมีทางเลือกในการซื้อสินค้ามากขึ้น ขณะที่ผู้ประกอบการไทยก็มีทางเลือกในการเข้าถึงวัตถุดิบ เครื่องจักร และเทคโนโลยีจากประเทศต่าง ๆ ที่ไทยมีข้อตกลงทางการค้าได้หลากหลายมากขึ้น ที่สำคัญ การเปิดตลาดไม่ได้หมายความว่าไทยจำเป็นต้องซื้อสินค้าจากสหรัฐฯ เพราะท้ายที่สุดแล้ว การตัดสินใจว่าจะซื้อหรือไม่ซื้อยังคงขึ้นอยู่กับผู้บริโภคและผู้ประกอบการเอง

สิ่งที่ต้องการเน้นย้ำคือ ตลอดกระบวนการเจรจาที่ผ่านมา ไทยพิจารณาทุกประเด็นโดยยึดผลประโยชน์ของประเทศและประชาชนเป็นสำคัญ หากจะเปิดตลาดให้นำเข้าสินค้าประเภทใดเพิ่มขึ้น ก็ต้องพิจารณาว่าสินค้าดังกล่าวจะก่อให้เกิดประโยชน์ต่อผู้บริโภคและผู้ประกอบการไทยอย่างไร เช่น เป็นสินค้าที่ประเทศไทยไม่ได้ผลิตเอง หรือผลิตได้ไม่เพียงพอต่อความต้องการภายในประเทศ รวมถึงวัตถุดิบที่สามารถช่วยลดต้นทุนให้แก่ผู้ประกอบการไทยได้

ขณะเดียวกัน ต้องพิจารณาผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นกับเกษตรกรและผู้ผลิตภายในประเทศควบคู่กันไปด้วย โดยเฉพาะสินค้าอ่อนไหวที่จำเป็นต้องกำหนดเงื่อนไข โควตา หรือมาตรการดูแลที่เหมาะสม เนื่องจากการเจรจาการค้าแต่ละครั้งจำเป็นต้องพิจารณาให้รอบด้าน ทั้งประโยชน์ที่จะได้รับและผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นกับประชาชน

อีกประเด็นหนึ่งที่อยากให้เห็นภาพคือ ประเทศไทยเป็นประเทศที่ได้ดุลการค้ากับสหรัฐฯ มาอย่างต่อเนื่อง โดยในช่วงที่สหรัฐฯ เริ่มใช้มาตรการภาษีภายใต้กฎหมาย IEEPA ไทยเป็นประเทศที่ได้ดุลการค้ากับสหรัฐฯ มากเป็นอันดับ 11 ของโลก ก่อนจะขยับขึ้นมาเป็นอันดับ 7 ณ สิ้นปี 2568 และอันดับ 5 ในช่วงครึ่งแรกของปี 2569 ตามลำดับ

แม้ไทยจะมีการเกินดุลการค้ากับสหรัฐฯ เพิ่มสูงขึ้น แต่ก็ยังสามารถเจรจาเพื่อให้ได้รับอัตราภาษีที่เอื้อต่อการแข่งขันในระดับใกล้เคียงกับประเทศคู่แข่งในภูมิภาคได้ ขณะเดียวกัน แม้จะมีการเปิดตลาดให้สินค้าสหรัฐฯ เพิ่มขึ้นตามกรอบความตกลง ก็ไม่ได้หมายความว่าไทยจะสูญเสียการเกินดุลการค้าทั้งหมด เนื่องจากสหรัฐฯ ยังคงเป็นตลาดส่งออกขนาดใหญ่ที่มีความต้องการสินค้าไทยอย่างต่อเนื่อง

ประเด็นนี้มีความสำคัญอย่างมาก เพราะหากสินค้าไทยต้องเผชิญกับอัตราภาษีที่สูงกว่าประเทศคู่แข่ง ก็อาจส่งผลให้ผู้ประกอบการไทยสูญเสียคำสั่งซื้อและส่วนแบ่งตลาดได้ การเจรจาจึงมีเป้าหมายเพื่อรักษาความสามารถในการแข่งขันของสินค้าไทย ควบคู่ไปกับการรักษาตลาดส่งออกที่เชื่อมโยงกับการจ้างงานและรายได้ของคนไทยจำนวนมาก

ตลอดกระบวนการเจรจา ทีมไทยแลนด์ได้ทำงานร่วมกันระหว่างหน่วยงานภาครัฐและภาคเอกชน พร้อมเปิดรับฟังข้อเสนอแนะและข้อกังวลจากผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง เพื่อนำข้อมูลเหล่านั้นมาประกอบการกำหนดท่าทีของประเทศไทย โดยคำนึงถึงทั้งโอกาสทางการค้าและผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นกับผู้ผลิต เกษตรกร ผู้ประกอบการ และผู้บริโภคภายในประเทศ

ส่วนขั้นตอนหลังจากนี้ ยังมีอีกหลายเรื่องที่ต้องดำเนินการ โดยทั้งไทยและสหรัฐฯ จะต้องร่วมกันขัดเกลาถ้อยคำทางกฎหมายของร่างความตกลงให้มีความสมบูรณ์ ก่อนที่ฝ่ายไทยจะเสนอให้คณะรัฐมนตรีพิจารณาให้ความเห็นชอบในการลงนามอย่างเป็นทางการ จากนั้นจะเข้าสู่กระบวนการรับฟังความคิดเห็นจากประชาชนและผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง การพิจารณาของรัฐสภา รวมถึงการปรับปรุงกฎหมายและกฎระเบียบที่จำเป็น ก่อนที่ความตกลงจะมีผลใช้บังคับ

เพราะฉะนั้น การลงนามในแถลงการณ์ร่วมครั้งนี้จึงถือเป็นอีกขั้นหนึ่งของกระบวนการเจรจา ซึ่งสะท้อนถึงความคืบหน้าในการบรรลุข้อตกลงร่วมกันของทั้งสองประเทศ เพื่อสร้างความมั่นใจว่าไทยจะได้รับอัตราภาษีที่เอื้อต่อการแข่งขัน (Favorable Rate) และทัดเทียมหรือดีกว่าประเทศอื่น ๆ ที่ได้ลงนามในความตกลง ART ไปแล้ว ทั้งนี้ เพื่อรักษาศักยภาพในการแข่งขันของสินค้าไทย แต่ยังไม่ได้หมายความว่ามาตรการทั้งหมดจะมีผลบังคับใช้ในทันที

สิ่งที่เราให้ความสำคัญคือการรักษาตลาดส่งออกที่ใหญ่ที่สุดของประเทศไทย ซึ่งเชื่อมโยงกับการจ้างงานและรายได้ของคนไทยจำนวนมาก ควบคู่ไปกับการดูแลผู้ผลิตและผู้ประกอบการภายในประเทศให้สามารถแข่งขันได้ ภายใต้สถานการณ์การค้าโลกที่เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา

นางศุภจี ระบุทิ้งท้ายว่า เข้าใจดีว่าความตกลงครั้งนี้เกี่ยวข้องกับหลายภาคส่วน และแต่ละฝ่ายย่อมมีทั้งโอกาสและข้อกังวลที่แตกต่างกัน จึงอยากให้ทุกฝ่ายได้รับข้อมูลที่ครบถ้วนรอบด้าน และมีโอกาสแสดงความคิดเห็นผ่านกระบวนการที่จะดำเนินการต่อไป

Related Posts

Send this to a friend